Pod­ręcz­nik obej­mu­je dwa za­sad­ni­cze dzia­ły: ra­chu­nek praw­do­po­dob­ień­stwa oraz sta­tys­ty­kę ma­te­ma­tycz­ną. Ma­te­riał zos­tał op­ra­co­wa­ny z myś­lą o jed­no­se­mes­tral­nym kur­sie prze­znacz­nym dla stu­den­tów uczel­ni tech­nicz­nych.

Ra­chu­nek praw­do­po­dob­ień­stwa przed­sta­wio­no w opar­ciu o ak­sjo­ma­tycz­ny sys­tem Koł­mo­go­ro­wa, ze szcze­gól­nym uwzględ­nie­niem ścis­łe­go okreś­le­nia zda­rzeń jako pod­zbio­rów prze­strze­ni zda­rzeń ele­men­tar­nych. W pre­zen­ta­cji pod­sta­wo­wych po­jęć eks­po­no­wa­ne jest ge­ome­trycz­ne uję­cie praw­do­po­dob­ień­stwa. Jed­no­cześ­sie, już na po­cząt­ku kur­su, wpro­wa­dzo­no pra­wo wiel­kich liczb w je­go naj­prost­szej pos­ta­ci, co po­zwa­la na kształ­to­wa­nie in­tu­ic­ji częs­toś­cio­wych i ilust­ro­wa­nie oma­wia­nych za­gad­nień za po­mo­cą sy­mu­la­cji kom­pu­te­ro­wych.

W częś­ci poś­wię­co­nej sta­tys­ty­ce ma­te­ma­tycz­nej szcze­gól­ny na­cisk po­łożo­no na przed­sta­wie­nie ogól­nych me­tod oraz zro­zu­mie­nie ich pod­staw i zas­to­so­wań. Ma­te­riał zos­tał skon­stru­owa­ny tak, aby umoż­li­wić sa­mo­dziel­ne sto­so­wa­nie poz­na­nych me­tod, bez nad­mier­ne­go roz­bu­do­wy­wa­nia szcze&gó­ło­wych pro­ce­dur ra­chun­ko­wych, któ­re są sze­ro­ko oma­wia­ne w in­nych pod­ręcz­ni­kach i po­rad­ni­kach